شد ه ايم .

آنچه درذيل آورده شده قسمتهائي از فرمايشات گهربار استاد عزيز تر ازجانم حضرت آيت الله ابطحي

(حفظه الله )ميباشد که پيرامون اين موضوع در سالهاي قبل فرموده اند (البته باکمی تغییر از جهت

جمله بندی )

« ماه رمضان ماهي است  که  خداي تعالي مارا به مهماني خود دعوت فرموده ، مهماني خود ما نه

 بدن ما که مرکب زير پاي ما است .اين بدن ما ، مرکب ماست .

درآغاز اين مهماني به ما  مي گويند اين مرکب را دم در مهماني بگذار وخودت داخل شو ، زيرا مي

خواهيم به خود تو ، به روح تو غذا بدهيم .غذاي روح همان  است  که رسول اکرم (ص) فرموده :

 ماه خدا با برکت ورحمت وآمرزش ، روبسوي شما آورده ( قد اقبل اليکم شهرالله بالبرکة والرحمة

والمغفرة )اين جمله يعني :برکت ورحمت وآمرزش الهي غذاي روح ماست .خدا ميخواهد روحمان

 را زنده کند .روحمان را مي خواهد از مرضهاي مختلف نجات دهد.

حال اگر يک مهماني در پيش داشته باشيد مثلا"ده روز ديگر ميخواهيد به يک مهماني برويد که

شخصيتهاي بسياربالا ، درآن حضور دارند ، دراين مهماني امام زمان (عج)دعوت هستند ، زيرا

 آن حضرت در همين کره زمين تشريف دارند ، اولياي خدا ، اوتاد و ابدال هم دعوتند ....آنوقت با

 همين لباس مي خواهيم به مهماني برويم ؟؟!!

با اين لباس چرب وچرکين مثل شاگرد مکانيک ها که از زير ماشين درآمده اند ؟ مگر با اين لباس به

مهماني راهمان مي دهند ؟

اگر باهمين لباس وهمين مسايل روحي (آلودگي روحي ) بخواهيم وارد آن مجلس بشويم يقين

راهمان نمي دهند .در روايت دارد که بعضي از روزه گرفتن جز گرسنگي وتشنگي چيزي عايدشان

نمي شود .اين ، يعني راهت نمي دهند اگر خيلي محبت بکنند ، خدايتعالي مي فرمايد همان دم

 در، جاي کفشها باش ....داخل نيا ! که لباس ديگران را آلوده ميکني . آيا درست است اينطور باشيم .

مي بايست ازماه رجب وشعبان به فکر اين مهماني مي بوديم ولباسهاي تقواي  مهماني خداي

تعالي را در اين دوماه تهيه مي کرديم

خياطهاي بسيار عالي وخوش سليقه اي در ماه شعبان وجود داشت که اگر ميخواستيم مي توانستيم

لباسمان را بدست مبارک آنها برتن کنيم .

اولين خياط درماه شعبان حضرت اباعبدالله الحسين (ع)بودند که لباسي از شجاعت ، شهامت ،

 شهادت وانسانيت و....به ما اهدا مي فرمودند  .

دومين خياط در اين ماه حضرت ابالفضل العباس (ع) بودند که لباس وفاداري نسبت به امام زمان  ،

غيرت و ...را برايمان تهيه مي کردند .

سومين خياط حضرت امام زين العابدين (ع)بودند  که لباس تقواي ارتباط وانس با خدايتعالي را به ما

 مي پوشاندند  واز همه  مهمتر که انشاالله بهره فراواني برده باشيم شب نيمه شعبان وميلاد حضرت

بقيه الله الاعظم (عج) بود که آن چيزي را که حضرت از ما  ميخواستند ومي خواهند اين است  که 

خودمان را بسازيم ويارآن حضرت باشيم ،اين که تا آن حضرت ظهو رکرد بتوانيم بگوئيم : آقا ما  هم

هستيم وايشان هم بفرمايند :قبولت داريم .تو در  زمان قبل از ظهور خدمت کردي ، کارکردي ، 

 حالا هم بيا ودررکاب ما باش .

اين بزرگواران چهار خياط الهي بودند که اگر ما به آنها نگفته باشيم نه نمي شود ... خانواده مان اين

جور مي گويند .... جامعه اين طوري مي خواهد....وبه همين شکل خودمان را از همه خوبيها منع

نکرده باشيم لباسهائي با تعاليم واخلاق خود در اختيار ما قرار دادند که بتوانيم  در مهماني خداي

تعالي  با اين لباسهاي  عالي در بهترين مکان ودر کنار اوليا الهي جاي بگيريم .»

خوشا به حال کساني که با خود سازي وپاک نمودن خود از صفات رذيله در ماههاي رجب وشعبان

 لياقت نشستن برسرسفره رحمت خدا را پيدا کرده وخداوند آنها را به اين مهماني دعوت نموده و

روزه ي آنها فقط تشنگي وگرسنگي نيست بلکه تمام توجهشان به خداست ، وهرلحظه منتظرند که

سراين سفره پذيرائي معنوي ديگري ار آنها بشود . پس بيائيم ما هم همنوا با اوليا خدا در اين ماه 

تمام توجه مان را  به کسب رضايت ميزبان در سر اين سفره معطوف داريم .انشاالله

                              اللهم عجل لولیک الفرج