اطلاع داريم وبه اين مهم واقفيم که هرکه به درخانه اين عزيزان وبزرگواران برود دست خالي برنمي گردد

جريان زير را که دراين پست درنظر گرفتم يکي ازماجراهاي  کتاب داستان هاي شگفت مرحوم آيت الله

دستغيب (ره) است که اين مورد را به خوبي بيان ميدارد

التفات به زوار حسيني

مرحوم سيد عبدالحسين که کليد دار حضرت سيدالشهدا (ع) واهل فضل وازخوبان  بوده شبي درحرم

مطهر مي بيند عربي پابرهنه وخون آلوده پاي خونين وکثيف خود را به ضريح زده وعرض حال مي کند .

آن مرحوم اورانهيب مي دهد وبالاخره امر مي کند که اورا ازحرم بيرون نمايند درحال بيرون رفتن گفت

ياحسين من گمان مي کردم اين خانه ي توست معلوم مي شود خانه ي ديگريست .

همان شب آن مرحوم در خواب مي بيند که آن حضرت روي منبر درصحن مقدس تشريف دارند درحاليکه

ارواح  مومنين درخدمت هستند ، حضرت ا زخدام خود شکايت مي کند. کليدار عرض مي کند ياجداه مگر

چه خلاف ادبي ا زما صادرشده ؟ ميفرمايد : " امشب عزيزترين مهمانهاي مرا ازحرم من بازجر بيرون کردي

ومن از توراضي نيستم وخدا هم از توراضي نيست مگر اينکه اورا راضي کني .

عرض کرد يا جداه اورا نمي شناسم ونميدانم کجاست . فرمود: " الآن درفلان منزل نزديک خيمه گاه

خوابيده وبه حرم ما  هم خواهد آمد واورابا ما کاري بود که انجام داديم وآن شفاي فرزند مفلوج اوست

وفردا با قبيله اش مي آيند آنها را استقبال کن ."

چون بيدار مي شود باچند نفراز خدام مي رود واورادرهمان جائي که فرموده بودند مي يابند دستش را

مي بوسد وبا احترام به خانه ي خود مي آورد واز او به خوبي پذيرائي مي نمايد .

فردا هم به اتفاق سي نفراز خدام به استقبال مي رود چون مقداري راه مي رود مي بيند جمعي شادي

کنان مي آيند وآن بچه ي مفلوجي که شفا يافته را همراه آورده اند وبه اتفاق به حرم مطهرمشرف

 مي شوند .

                             این حسن کیست خدایا که خدائی می کند

                             غــم عشقش همه را کرب وبلائی می کــند

                              او خــدا نیست ولی کار خـــدائی می کـــند

                              از همــه دل می ستانــد دلـــربائی می کند

                             اللهم عجل لولیک الفرج